X
تبلیغات
رایتل

آدم‌های ساکت

Mahdi Jaberi's blog

سعدی به روزگاران مهری نشسته بر دل...




این خودکار، خالی است؛ سال‌های سال است که خالی از جوهر  است. البته خالیِ خالی هم نیست. گویا می‌شود چند کلمه‌ای با آن نوشت؛ اما کوله‌باری از سال‌ها خاطره را بر دوش می‌کشد. این خودکاری است که در روزنامه ایران با آن نوشتم و قلم زدم. تنها یادگار من از هفت سال نویسندگی با علاقه و عشق و اشتیاق در تحریریه یک روزنامه بزرگ است. آن روزهای جوان و چابک و پرشور دیگر نیست اما نام من همچنان چسبیده است به شیشه‌‌ای که عطر آن روزها را دارد و هنوز می‌شود اثر انگشت‌های گرمِ دیروز را روی آن احساس کرد.

***
- 31 شهریور روز آمدن "مهر" است؛ آمدنِ بوی مهر، صدای مهر، دست‌های مهربان مهر. روز آخر شهریور روزی است که مرا به مهر می‌رساند، روزی که شاید از این‌سو که من هستم روز آخر است اما از آن‌سو، روز اول! روز آخر شهریور روز امید است؛ امیدی برای "تکرارِ مهر"؛ همان مهر که:
سعدی به روزگاران مهری نشسته بر دل // بیرون نمی‌توان کرد الا به روزگاران

تاریخ ارسال: سه‌شنبه 31 شهریور‌ماه سال 1394 ساعت 01:09 ب.ظ | نویسنده: مهدی جابری | چاپ مطلب