X
تبلیغات
پخش زنده جام جهانی

آدم‌های ساکت

Mahdi Jaberi's blog

اعتدال سه درصدی!



مهدی جابری/ گروه حسن روحانی در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی واقعا "3 درصد" رای داشت و آنهایی که با شعار، نام و وصله "اعتدال" پا به عرصه انتخابات مجلس گذاشتند در جلب اعتماد عمومی جامعه ناکام ماندند.

به یاد داریم که حسن روحانی چند هفته پیش از برگزاری دهمین دوره انتخابات مجلس چگونه با صراحت و آشکارا از فهرست اعتدال حمایت کرد: "به‌ عنوان دولت اعتدال دلمان می خواهد معتدل ها به مجلس بروند! این آرزوی ما است!" با این حال مردم به پیام و آرزوی رئیس دولت یازدهم پاسخ منفی دادند تا میزان رضایت واقعی جامعه از عملکرد دولتی که دستاوردهای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی خاصی برای جوانان و مردم نداشته است مشخص شود. بنابراین شکست بزرگ تیم رئیس جمهور در انتخابات اخیر، زنگ خطری برای اعتدالیون است.
اعتدالیون اما با مشخص شدن نتیجه انتخابات مجلس تلاش می کنند که پشت "فهرست پیروز اصلاح طلبان در شهر تهران" پنهان شوند تا از شدت شکست خود بکاهند و آن را از افکار عمومی مخفی بدارند! این در حالی است که دولتی ها و رسانه های آنها نیز می دانند که پیروزی فهرست یاران امید در تهران، از اصل و اساس ارتباطی به دولت یازدهم و فهرست اعتدال ندارد؛ حتی روزنامه ایران در صفحه نخست خود نتوانست مدعی پیروزی "اعتدال" شود و فقط به این تیتر اکتفا کرد: "پیروزی یاران اعتدال!" اما دولتی ها خوب می دانند که این "یاران" با این پیروزی به مرور از جبهه اعتدال جدا خواهند شد.
این یک واقعیت است که تیم دولت یازدهم با گذشت 31 ماه، هنوز نمی تواند ادعا کند که بین مردم محبوبیت دارد. آنها همچنین در این انتخابات نتوانستند ثابت کنند که ادعاهای رئیس مجمع تشخیص مصلحت اشتباه بوده است؛ آنجا که گفت: "روحانی یک هفته قبل از انتخابات ریاست جمهوری، سه درصد رأی داشت و با حمایت من بالا آمد."


به رغم انتقاداتی که به بسیاری از اظهارات و خاطرات رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام وارد است، باید گفت که ادعای او درباره محبوبیت نداشتن تیم روحانی بیش از 3 درصد، تا حدی صحیح است! حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی به خوبی می داند که دولتی را به مردم معرفی کرده است که پیش از انتخابات ریاست جمهوری 3 درصد محبوبیت داشت و پس از آن نیز در همان حد باقی ماند و نتیجه انتخابات مجلس دهم گویای همین واقعیت است.

اکنون در ورای لبخند ظاهری اعتدالیون باید به دنبال نشانه هایی از نگرانی و بیم و هراس بود؛ دولتی که با شعار امید آمد، حالا امید خود را از سوی تیم محمدرضا عارف در معرض تهدید جدی می بیند. تیم عارف به روحانی ثابت کرد که می تواند یکی از رقبای اصلی او در هر انتخابات از جمله انتخابات آتی ریاست جمهوری  باشد؛ به معنای دیگر، گروه موسوم به اصلاح طلب از این به بعد نیاز و الزامی به همراهی با گروه اعتدال نمی بیند و می تواند راه خود را آنقدر جدا کند تا به خانه اول و شرایط واقعی برسد؛ یعنی به همان روزها که اصلاح طلبان از سردسته کارگزاران و مخالفان خود (که امروز ادعای اعتدال دارند) با عناوینی همچون "سرخ پوش" یاد می کردند!
جامعه ایران به خوبی می داند که دوستی اصلاح طلبان و تیم هاشمی رفسنجانی کاملا مصلحتی و بر مبنای یک تشخیص موقت و تصمیم کوتاه مدت است و هفتم اسفندماه 1394 را باید نقطه آغازی بر جدا شدن مسیر این دو گروه دانست. هرچند برای آشکار شدن اختلافات عمیق این دو نیاز به گذر زمان است اما نقطه تقابل اصلی را باید در سال های آتی و انتخابات حساس دیگر به مشاهده نشست؛ آنجا که رنگ ها به جنگ یکدیگر می روند و دوستی های ظاهری و مردم فریب، رنگ می بازد.


مدعیان اعتدال این روزها با هراس و وحشت به دنبال یافتن پاسخی برای این سوال های مهم هستند: آیا تیم روحانی تا زمان انتخابات سال 1396 نیز یک دولت 3 درصدی باقی خواهد ماند؟!


 
 

تاریخ ارسال: جمعه 14 اسفند‌ماه سال 1394 ساعت 04:19 ب.ظ | نویسنده: مهدی جابری | چاپ مطلب